Dossier Inclusieve zorg | Intervieuw AnneLoes van Staa over transitiezorg | De Waardewaaiermethodiek | Richtlijn: Vervuilde huishoudens | Beter laten & beter doe: Heldere dranken preoperatief | Uniforme indiceren | Bezodiazepinen en suïcidaliteit | Interactief samen bewegen | Minder katheters, betere zorg | Familiegerichte zorg | De meetlat: Think aloud-methode
Voor kinderen met aandoeningen moet er goede transitiezorg zijn wanneer ze volwassen worden. AnneLoes van Staa pioniert al jaren op dit vlak. Haar pensioengerechtigde leeftijd heeft daar niets aan veranderd.
Kan een interactieve spelcomputer gezamenlijke beweging door kinderen en ouderen en sociale interactie tussen hen bevorderen?
In opleidingen en gedurende het werk als verpleegkundige en verzorgende leert eenieder, en ikzelf ook lang geleden, voortdurend hoe belangrijk het is om methodisch te werken.
Verpleegkundigen onderzochten of het terugdringen van onjuiste en onnodige urinekatheterisaties bij patiënten die transsfenoïdale hypofyse-operatie of een spondylodese ondergingen de postoperatieve zorg verbeterden.
Bespreking van het proefschrift van Julia van Kraaij over De verpleegkundige werkomgeving.
Welke bijdrage levert een digitaal of hybride proces aan de kwaliteit, toegankelijkheid, betaalbaarheid en duurzaamheid van de geleverde zorg? Dit kan worden geëvalueerd met de Waardewaaier-methodiek, opgesteld door Vilans.
Inzicht verkrijgen in de denkwijze van participanten. Dat is het belangrijkste doel van de think aloud-methode binnen kwalitatief onderzoek.
In oktober lanceerde V&VN tijdens het jaarlijkse Florence Nightingale symposium officieel de nieuwe naam, stijl en website van het online museum voor de verpleging en verzorging. De naam: Museum voor de Verpleegkunde.
Het doel van deze studie was om de ervaringen en behoeften van ouders met een migratieachtergrond te verkennen ten aanzien van patiënt- en familiegerichte zorg tijdens de ziekenhuisopname van hun kind.
De handreiking Vervuilde huishoudens biedt handvatten aan verzorgenden, verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten die ambulante zorg verlenen aan mensen met een vervuild huishouden.
Hoe behouden we de kwaliteit in de wijkverpleging in tijden van schaarste? Drie zorgorganisaties in Noord-Holland werkten intensief samen om de uniformiteit en kwaliteit van de indicatiestelling te verbeteren.
Is er een verband tussen het gebruik van benzodiazepinen en een verhoogd suïciderisico?
‘Ik ben verzorgende geworden om mensen te helpen, niet om te beslissen wie ik níet meer kan helpen’, zegt een collega met tranen in haar ogen. ‘Ik weet het’, reageert haar manager, ‘maar we moeten keuzes maken.’ En precies daar stokt het gesprek.
Vier hbo-v-studenten van de HAN onderzochten de ervaringen van zorgprofessionals met spraakgestuurd rapporteren binnen de organisatie Estinea.
Ditmaal in de rubriek Beter laten & Beter doen: de aanbeveling over nuchterbeleid bij volwassenen voorafgaand aan anesthesie.
Palliatieve zorg gaat over het bieden van kwaliteit van leven in de laatste levensfase. Dat vraagt niet alleen medische deskundigheid, maar ook oog voor zingeving, spiritualiteit en cultuur. Op deze pagina: een casus over inclusieve palliatieve zorg.
Fonda Sahla is oprichter en voorzitter van het Nationaal Netwerk Inclusieve Zorg. Zij licht toe wat haar persoonlijke drijfveren zijn om zich in te zetten voor inclusieve zorg. Maar ook waarom politieke inzet nodig is.
Hoe werk je inclusief samen met familie? Welke woorden gebruik je? En hoe bouw je een inclusieve organisatie? Inclusieve zorg kan soms best een zoektocht zijn. De gids Gezondheidszorg voor iedereen biedt praktische handvatten.1 We lichten onderwerpen uit de gids toe en laten deskundigen aan het woord.
Als zorgverlener ontmoet je mensen met diverse achtergronden. Ook jóúw achtergrond kan voor cliënten onbekend zijn. Die diversiteit maakt het werk interessant, maar soms ook uitdagend. Daarom is inclusieve zorg belangrijk: zorg die ruimte biedt aan ieders verhaal, behoeften en waarden.
In de zorg zou ruimte voor ieders verhaal, behoeften en waarden vanzelfsprekend moeten zijn. Helaas is dat (nog) niet het geval.
Inclusieve zorg begint bij jezelf. Niet door meer te weten over de ander, maar door in te zien dat jouw kijk op de wereld óók gekleurd is. We beschrijven twee oefeningen die je helpen om te reflecteren op jezelf.
Als zorgverlener kun je te maken krijgen met vrouwen die zijn besneden of gezinnen waar risico bestaat op meisjesbesnijdenis. Een cultuursensitieve benadering is dan onmisbaar: vertrouwen opbouwen, luisteren zonder oordeel, veiligheid bieden én het gesprek aangaan over cultuur.
